|
Myślą przewodnią Wielkiego Czwartku jest świadomość, że nadeszła godzina Jezusa. Dla tej godziny przyszedł On na świat; w tej godzinie wypełnia się do końca misja powierzona Mu przez Ojca. Jest to godzina, w której Jezus został wydany w ręce grzeszników, godzina pojmania Syna Bożego. Godzina Jezusa to godzina Paschy, godzina przyjścia.
Noc, w której był On wydany, była nocą, kiedy Żydzi obchodzili doroczne Święto Paschy. Pascha, czyli przejście dla Izraelitów była Przejściem Boga i uwolnieniem ich z niewoli egipskiej. Było to także przejście Narodu Wybranego z niewoli do Ziemi Obiecanej. Pascha Chrystusa stanowiła Jego własne przejście przez mękę i śmierć do uwolnienia i chwały zmartwychwstania. Nasza natomiast Pascha to wszczepienie poprzez chrzest każdego z nas w Misterium Paschalne Chrystusa. Jest to przejście z niewoli grzechu do wolności dzieci Bożych.
W dzisiejszej liturgii sięgniemy do źródła, z którego wywodzi się Msza Święta do Ostatniej Wieczerzy. Bo właśnie wtedy, w obliczu czekającej Go męki, w nocy, w której był wydany, ustanowił Jezus sakrament Ciała i Krwi swojej oraz sakrament kapłaństwa.
Biorąc pełny udział we Mszy Wieczerzy Pańskiej, najściślej jednoczymy się z Chrystusem, by potem wiernie towarzyszyć Mu w drodze do Ogrójca, przeżywać z Nim trwogę i krwawy pot, następnie zdradę ucznia, niesprawiedliwy sąd odrzucenia i słabość Piotra.
Włączmy się zatem w rozpoczynające się uroczystości. Niech wszystkie śpiewy i słowa przez nas wypowiadane wyrażają naszą wewnętrzną postawę, niech przygotowują nas na spotkanie z Bogiem.
|
